Η περιέργεια, η αχαριστία και η ανάγκη μπλέκονται συχνά στην ιστορία σπρώχνοντας τον άνθρωπο να ερευνήσει τον οργανισμό του. Ένα ταξείδι πίσω στο χρόνο καταδεικνύει πως η αχαριστία υπερέχει και κυρίως προσπαθούμε να φτιάξουμε τον αθάνατο άνθρωπο παρά να κατανοήσουμε τους οργανικούς μηχανισμούς ή να γιατρέψουμε ασθένειες. Η αθανασία προηγείται της παντοδυναμίας και η θέλησή μας να την πετύχουμε μας οδηγεί σε πειράματα των οποίων η ηθική αμφισβητείται. Τερατογεννέσεις ,σύνδρομα, γενετικές ανωμαλίες κλπ απασχολούν την επιστήμη η οποία με τη δικαιολογία της διόρθωσης και της πρόληψης εξελίσσεται. Η βιολογία, η γενετική ,η ευγονική και τόσοι άλλοι κλάδοι αγγίζουν και ξεπερνούν καθημερινά το ηθικό δίλημμα. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και το αποτέλεσμα καθαγιάζει τα πάντα.
Ψάχνοντας τα αποτελέσματα ακούσιας ή εκούσιας αλλοίωσης γενετικού υλικού και αποτελέσματος, αναζητώντας στους μύθους για κάποιο ίχνος αλήθειας, αναρωτιόμαστε τί πραγματικά αγνοεί η επιστήμη και τί νομίζουμε εμείς πως αγνοεί.